Over CoAlice

Sietse Roeda

Ken je het sprookje van Alice in wonderland? Onbevangen raakt ze gefascineerd door de wereld wanneer ze door een konijnenhol een wondere wereld binnenvalt en hier avonturen beleeft. Het verhaal staat symbool voor de gretig lerende geest en heeft al vele schrijvers, filmmakers en andere kunstenaars geïnspireerd. Ook voor mij is de in alle vrijheid lerende Alice een bron van inspiratie. Oh ja, mijn naam is Sietse Roeda.

Mijn verhaal

Het leven heeft de merkwaardige neiging je toe te eigenen. Op mijn zevenendertigste was ik een succesvol programma manager, maar had van zelfkennis bitter weinig kaas gegeten. Dat jaar viel ik door mijn konijnenhol. Een auto ongeluk zette me plotseling stil en in die stilte begon ik in te zien dat mijn leven weinig oprecht was. Ik was de gangmaker op het verkeerde feest, zo mooi bezongen door mijn favoriete liedjesschrijvers.

 

Wat volgde was een proces van verzet, weerstand en slachtofferschap. Tot ik inzag dat ik mijn welzijn een project kon zijn wat ik zou kunnen managen. Ik betrok deskundigen, volgde trainingen, ontmoette leermeesters, leerde patronen herkennen, ontving inzichten, hervond vertrouwen, en leerde uiteindelijk een versie van mijzelf kennen die ik meer kon waarderen. Nu terugkijkend weet ik dat destijds mijn zoektocht naar liefdevol leiderschap begon.

 

Mijn Alice sloeg haar vleugels uit, ging op avontuur en werd steeds nieuwsgieriger. Van ICT stapte ik naar Human Resource en ontwikkelde me als veranderkundige, volgde meer opleidingen en begon me in filosofie en psychologie te verdiepen. De gesprekken met collega’s werden betekenisvoller en dat had invloed op de teams die ik leidde. We ontvouwden samen onze vleugels, we werden krachtiger en onze impact op de organisatie groeide. Het was een waardevolle leerschool waarin ik steeds meer inzichten mocht ontvangen over wat mensen werkelijk beweegt en hoe potentieel zich ontketent. Maar na vijfentwintig jaar groeide ik uit de organisatie en ‘buiten’ lokte.

 

Eenmaal buiten bleef ik onderzoeken. Ik had me inmiddels verdiept in fenomenologie en systeemdynamica, maar het bleef nog te ‘technisch’. Er ontbrak nog wat. Het was te veel hoofd en begrijpen en te weinig lichaam en voelen. Dat laatste vond ik in het systemisch werk van Bert Hellinger. Het gevoelige jongetje van vroeger, bijna vergeten, kreeg eindelijk een waardige plek in mijn leven en werk. Met die integratie vond ik het pad naar mijn volle potentieel, een mooi samengaan van analytisch kijken en intuïtief voelen.

De missie van CoAlice

Samen ons potentieel ontketenen.

Het genieten

Een van mijn favoriete filosofen, Emmanuel Levinas, stelt in zijn werk dat ‘leven is genieten van het leven’. De ervaring smaken en je voeden met de geneugte. De zintuigen vol aanzetten en het licht van het leven opnemen. Het echte leven is vol schoonheid. Misschien dat ik daarom hou van reizen, hou van samenzijn met mensen, hou van emotie, hou van muziek, van festivals, van zon, van buiten zijn en wandelen. En uit angst voor de vluchtigheid van het leven fotografeer ik. Het is mijn manier om mij stiekem toe te eigenen wat zo snel voorbij gaat. Je bent van harte uitgenodigd om met mij mee te genieten.

Manager worden

Juist een crisis lijkt ons uit te dagen nieuw potentieel te ontketenen. De scherpte van het leed wat we ervaren hangt samen met de onmogelijkheid het te ontvluchten. De geplande toekomst lijkt onafwendbaar verstoord. Het verhaal wat zich in ons hoofd ontspint over de toekomst is vergeven van onmacht en onzekerheid. De toekomst die zich opdringt brengt een zwaar op de maag liggende verandering met zich mee. Tegen wil en dank worden we veranderaar. Of we ook verander-manager worden is een keuze. En juist in die keuze gloort de herwinning van de vrijheid.

Het licht
– het element van kennis –
maakt alles wat we tegenkomen tot het onze

 

Emmanuel Levinas